Een voordeel van transatlantische vluchten zijn de kans op films bekijken in de hoofdsteun van de zetel voor je die in ons belgenland (of ook niet) in de zalen komen. Met wat geluk kan je toch minstens 1 film bekijken waar je niet van in slaap valt - al kan dat laatste natuurlijk op lange vluchten een welgekomen pluspunt zijn. Deze keer hadden we veel geluk. Brussel - Chicago, Chicago - Los Angeles, Los Angeles - Washington en Washington - Brussel. 4 vluchten van tussen de 4 en bijna 8 uur. Tijd genoeg voor een filmpje of 2 dus.
The Karate Kid. Een remake met Will Smith zijn zoontje als het kind en Jackie Chan als de leraar. Ik had er geen goed oog in omdat het nogal een gedateerd gegeven is, maar alles klopt. Jayden Smith is niet slecht, Jackie Chan beter dan anders en het verplaatsen van het verhaal naar China zelf geeft deze remake zijn eigen gezicht. Prima filmpje dus. Zolang je maar in je achterhoofd houdt dat het niet meer dan wat simpele ontspanning is.
The Joneses. Demi Moore en David Duchovny als echtpaar met een heel bijzondere job : vrienden en kennissen producten aanpraten zonder dat deze het beseffen. Verdoken marketing en extreme product placement. Het begint zeer interessant, lichtjes over the top en mild cynisch. Het had een leuke donkere komedie kunnen worden maar verzandt helaas via een redelijk dwaze gewetenskwestie - op nauwelijks 5 minuten tijd - in een onnozel en ongeloofwaardig romantisch prulletje. David Duchovny die hardnekkig Demi Moore najaagt ? Nope. I don't buy it. There's no chemistry at all.
The Losers. Hyperactieve en gewild over the top coole comic verfilming met o.a. Jeffrey Dean Morgan (the comedian uit Watchmen) en Zoe Saldana (de blauwe babe uit Avatar). Team van specialisten wordt verraden door hun contactpersoon, duikt onder en gaat in de tegenaanval. Klinkt een beetje als The A-Team en viel derhalve ook niet op door de grote schaduw die deze aanverwante blockbuster wierp. The Losers mag er nochtans gerust naast staan. Op alle vlakken bijna even entertainend. Aanrader voor fans van het genre.
Robin Hood. Mooie beelden, zwierige muziek, redelijk doenbare prestatie van Russel Crowe. Verder helaas saai, langdradig en monotoon. 2 uur die ik beter slapend had doorgebracht. Naar 't schijnt is er een director's cut met 16 minuten extra materiaal ... kan handig zijn voor de vele insomniacs onder de twitter-connecties.
En verder heb ik enkele recente films herbekeken zoals The A-Team (a guilty pleasure), Iron Man 2 (Robert Downey Jr heerst grote tijd) en eentje die ik alweer vergeten ben.