Het zat er natuurlijk dik in. Toen ik vorige vrijdag thuis kwam, was de postbode weer eens langsgeweest met een pakje. Af te halen vanaf maandag. Dat het kantoor op zaterdag op is, telt niet mee. Dat ik zaterdag sowieso al naar de post moest om het pakje van de week daarvoor af te halen, ook niet.

En jazeker ende wel, ik gaf die zaterdag beide briefjes af aan de dame achter het loket. Doen alsof de neus bloedt en hopen dat ze het pakje toch in de kast heeft liggen en meegeeft. Niet geprobeerd, altijd verloren en meer van die onzin.

"Dees pakske kan je pas maandag afhalen meneer."

"Kan u toch eens kijken ? Ik ben hier nu toch."

"Neen meneer. Pas vanaf maandag."

"Okay. Dan zie ik u volgende zaterdag terug. Tijdens de week moet ik werken."

Daar kon ze niet meteen mee lachen. Awel kijk, ik ook niet. Als ze nu nog had gezegd dat het niet kon omdat het pakje er niet is, zou het logisch zijn. Maar het ging gewoon over "neen, dat kan niet". Maar ik ben eigenlijk ne goeie mens dus ik ga aannemen dat ze dat bedoelde. En niet dat ze geen zin had om ook in de andere kast te kijken. De kast die pas op maandag open mag. Omdat anders de boze wolf ontsnapt ?