Blijkbaar is de vorig jaar afgetreden master distiller van Jack Daniel's, Jimmy Bedford, plots overleden. Hartstilstand op 69. 20 jaar whiskey (met een 'e' er in wegens eigenlijk amerikaanse bourbon en geen scotch whisky) proeven heeft misschien toch nadelen ?

Toen ik het artikeltje las, schoot me plots te binnen dat ik heel veel jaren geleden (1992 ?) eens een flyertje met vraag voor informatie heb ingevuld en opgestuurd. En dat er toen antwoord kwam van de master distiller. Geen idee meer of het effectief deze Jimmy Bedford was, maar de timing klopt wel. Jack Daniel's moet zowat de eerste whiskey geweest zijn die ik proefde. Tijdens mijn studentenperiode liters van het spul gedronken. Niet allemaal op éénzelfde avond natuurlijk - al herinner ik mij wel een fles van 70 cl die ik op één fameus kotfeestje alleen heb geleegd. Om de één of andere reden nooit last gehad van whiskey/whisky.

Later ben ik afgestapt van Jack D. Eventjes de zachtere variant Gentleman Jack gedronken en de warmere Single Barrel, maar al bij al zijn ze allemaal nogal eentoning en scherp van smaak. Dat verveelt snel. En als er honderden andere smaken in de wereld bestaan, mag er wel eens variatie in. Dus drink ik de laatste 7 jaar enkel nog schotse, ierse, japanse en weet ik veel wat nog versies. Turfsmaak, zacht, warm, scherp, zoet, duur, goedkoop ... heb zeker al ettelijke tientallen verschillende flessen geprobeerd. Doet mij er aan denken om zo meteen nog eens eentje te openen en een bodempje in te schenken.

Op Jimmy ! Slainte !

PS : Ja ja, er moet een ' staan in Daniel's. Weet ik wel, maar dat staat zo stom in een titel als die ook als filenaam gebruikt wordt.