Het afgelopen jaar ben ik nogal zwaar in de twitter-wereld gevlogen. Af en toe met een mening waar anderen grijs haar van krijgen, meestal gewoon met mijn eigen opmerkingen die weinig relevant zijn voor anderen. Goed genoeg voor mij. Ik heb geen enkele ambitie om een boekje uit te geven of plaatjes te gaan draaien op een door bloggers georganiseerde verkiezing van bloggers die bloggers kennen en naar elkaar linken enzo. Nah ... laat die kindjes maar onder elkaar spelen.
Wat ik onlangs wel af en toe ben beginnen doen is ingaan op aanbiedingen om iets te testen. Een pakketje ontvangen en dan je mening mogen zeggen. Gratis en voor niks. De eerste keer was het voor een potje saus van Devos Lemmens. RCA gaf potjes weg aan wie er een goede reden voor had. Mijn reden toenertijd was vooral ingegeven door mijn groot bakkes dat heel af en toe van het slot gaat : "omdat niet altijd dezelfden moeten winnen". Je weet wel : zoals steeds dezelfden een virus oplopen enzo. En jawel, @dietervanesch vond dat reden genoeg om mij een potje op te sturen. En zoals bij de meeste potjes van Devos Lemmens heeft dat gesmaakt. Net zoals de andere potjes die in de frigo stonden die ik zelf al had gekocht. mayonnaise, samurai, curry, bearnaise ... ze zijn bijna altijd van Devos Lemmens. Misschien vindt iemand anders de sauzen van Kraft lekkerder ? Geen probleem, dat kan.
De tweede keer was toen @boskabout heel ver weg mocht gaan feesten met andere bloggers en dj's uit de verste uithoeken van de wereld. Allemaal omdat J&B whisky zijn merk een wat hippere naam en faam wil blijven geven. The lucky few mochten enkele verrassingspakketten uitdelen aan thuisblijvers. Ik had het geluk om zo'n pakket te krijgen. Een serieus grote doos trouwens. De mannen in het postkantoor waren zeer nieuwsgierig. Ook naar wie of wat de afzender (@andrewvassallo van Adhese / Enchante) eigenlijk was. Terug thuis ging de doos open en vonden we een fles J&B, een 7-tal glazen, een mannen en een vrouwen t-shirt, een 50-tal roerstokjes, een cocktailshaker, een knoert van een badlaken, een sporttas, sleutelhangers, boekjes, balpennen ... u snapt het al : heel veel promomateriaal om een gezellig feestje te organiseren. Dat feestje is enkele weken uitgesteld tot de geplande vrijgezellendag van een vriend van me. Eerst zijn we gaan kayakken langsheen de Semois, nadien zijn we gaan BBQ'en. Met de fles J&B en de glazen. En zoals steeds bij ons gaat whisky vlot binnen. Niet verwonderlijk als je weet dat er al enkele vrienden doorheen Schotland zijn gefietst langs de stokerijen. En ja, eigenlijk zijn we subtielere of krachtigere of rijkere of duurdere merken van whisky gewoon geworden. Genre Ben Nevis, Laphraig, Coal Ila, Ardbeg, Edradour, Glen Elgin en Yamazaki. Maar wat J&B altijd zal hebben is dat het een goeie doorsnee whisky is. Een pak beter dan de muf smakende rode Johnnie Walker bijvoorbeeld. Snel even mixen met frisdrank ? Geen probleem. Cocktailsaus maken ? Geen probleem. Een bodempje tijdens het koken ? Geen probleem. En laat dat nu net steeds momenten zijn waarop je geen fles van 75 euro bovenhaalt maar vertrouwt op een klassieker van pakweg 15 of 20 euro. Nothing wrong with that.
En de derde keer dan ? Terug via RCA en Dieter. Een geheimzinnige vraag naar welke bloggers wel eens wat alcohol lusten, enkele DM's en weken later stond er een mooie doos met 2 glazen, een fles Aperol en een fles prosecco op tafel. Blijkbaar wil men deze typische italiaanse aperitief ook bij ons lanceren. Fijn, prima, dik in orde. Ik ken het nog van toen ik met zus en ouders bijna elk jaar ginder op vakantie gingen. Een beetje zoals Martini maar toch net anders. De aangeraden methode is een fikse geur Aperol over enkele ijsblokjes gieten en bijvullen met de prosecco. Een klassieker uit de italiaanse tijd (Aperol bijvullen met sinaasappelsap) gaat ook vlot binnen. Tegen volgende zomer komt er wellicht sowieso terug zo'n fles in huis. Want het hoeft niet altijd een hippe Mojito of Caipirinha te zijn. Die drink ik al bijna 15 jaar en zijn in mijn ogen al lang niet hip meer.
Slotconclusie van dit rondje reclame maken ? Dat het via Twitter wel heel gemakkelijk geworden is om eens iets te testen. En dat de meeste bedrijven het ook serieus genoeg nemen om de ontvanger in kwestie een beetje in de watten te leggen. Waarvoor dank. Aan de bedrijven en aan de betrokken bureaus.
En excuseert u mij nu even : ik moet in de keuken gaan kiezen tussen een Aperol en een J&B. Om dan terug in mijn Ikea zetel voor mijn Sony tv te gaan zitten kijken naar de digitale televisie van Telenet. Met een Apple MacBook Pro naast mij (omdat de op 5 jaar tijd versleten Sony Vaio met een beetje pijn in het hart in de kast ligt), een Dell in de buurt en kat Trent die tevreden ligt te soezen na het eten van wat Whiskas, Sheba of Felix.